Zapraszamy do wolontariatu

Czytaj więcej...

Dołącz do Nas !

 

 

 

Niebawem rusza XXIV Międzynarodowy Festiwal Muzyczny im. Krystyny Jamroz. Jeśli chcesz poznać artystów z różnych krajów, a także skonfrontować swoje wyobrażenia z rzeczywistością pracy artystycznej i kulturalnej PRZYJDŹ DO NAS – BO WARTO!

 

Zapisy (od 15 roku życia):

Animator Kultury

Buskie Samorządowe Centrum Kultury

Al. Mickiewicza 22

(II p., pok. 302) tel. 41 370 54 27

 

Czekamy do 15 czerwca 2018 r.

Krystyna Jamroz

Czytaj więcej...

 

Krystyna Jamroz urodziła się 29 sierpnia 1923 r. w Busku-Zdroju w rodzinie Juliusza i Marianny z Gołębiowskich Jamrozów, jako trzecie dziecko. W Busku Zdroju jej dziadkowie prowadzili od wielu lat dwa pensjonaty. Jeden z nich został na cześć nowonarodzonej wnuczki nazwany jej imieniem. I tak już zostało do dzisiaj „Krystyna” to jedno z najbardziej znanych buskich sanatoriów. Edukację muzyczną rozpoczęła jeszcze w Busku od nauki gry na fortepianie. Szybko dostrzeżono jej muzyczny talent oraz to, że dysponuje pięknym głosem, więc bezpośrednio po zakończeniu wojny rodzice Krystyny Jamroz ( by umożliwić jej kształcenie ) przenoszą się do Wrocławia i tam za namową matki rozpoczyna studia wokalne u profesor Ireny Bardy. Już po niespełna roku nauki, jeszcze jako studentka, debiutuje na scenie Opery Wrocławskiej w niewielkich rolach Pazia i hrabiny Ceprano w Rigoletcie G. Verdiego. Jej debiut miał miejsce 3 maja 1946 r. i odbył się u boku wielkiej Ady Sań , która w tym dniu rozpoczynała trzydniowe występy gościnne w partii Gildy. Natomiast pierwsza premiera w jakiej Krystyna Jamroz brała udział odbyła się 30 sierpnia 1946 r. ( ta data jest najczęściej podawana jako dzień debiutu, ale nie brakuje też stwierdzeń, że debiutowała dopiero w 1948 r. ) i była to „Madam Buterfly” G. Puciniego, w której śpiewała Katy Pincerton. Solistką Opery Wrocławskiej pozostała do 1958 r. i zapisała się w jej historii jako znakomita Tosca, Jjola, Aiola, Gioconda, Santuzza w „Rycerskości wieśniaczej” P. Mascagniego, Hrabina w „Weselu Figara” W. A. Mozarta, Micaela w „ Carmen ” G. Bizeta. Świetna artystka, dysponująca najlepszym chyba w Polsce sopranem dramatycznym, miała już wtedy na swoim koncie wiele wybitnych kreacji, do których w każdym sezonie przybywały nowe. Ostatni rok pracy we Wrocławiu łączyła z występami na scenie Opery Poznańskiej dokąd porwał ją Zdzisław Górzyński. Od 1 stycznia 1962 r. za sprawą B. Wodiczki zostaje solistką Opery Warszawskiej. Występuje w „Manii” i „Aidzie”, „Donnie Elwidzie” w Don Giovannim, „Trubadur” G. Verdiego. Bierze udział w pierwszej warszawskiej premierze – Marszałkowa w „Kawalerze srebrnej róży” R. Straussa przynosi jej głośny sukces. Lata siedemdziesiąte, ostatni okres jej pracy na scenie warszawskiego Teatru Wielkiego zapisał się udziałem Krystyny Jamroz w premierach światowych polskich dzieł współczesnych. Śpiewała partię Kassandry w „Odprawie posłów greckich”, Hanki w „Chłopach" , Hekuby w „Trojankach”. Odnosi ogromny sukces jako Matka Joanna w polskiej premierze „Diabłów z Loudun”. W uznaniu dorobku artystycznego w 1964 r. zostaje odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 1980 r. otrzymuje Krzyż Oficerski Odrodzenia Polski. Rok 1977 przyniósł Krystynie Jamroz Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I Stopnia. W 1980 r. będąc jeszcze w pełni sił twórczych podejmuje decyzję pożegnania się ze sceną i przejście na emeryturę.

Zmarła w Warszawie 9 lipca 1986 r.